Na początku był chaos – jak zwykle zresztą w Valencii. Choć Unai Emery w przyzwoity sposób doprowadził zespół do, wyglądanego z utęsknieniem szczególnie przez klubowego księgowego, trzeciego miejsca na mecie ligowego sezonu 2010/2011, a w swoim debiucie w Champions League zaprezentował się z co najmniej solidnej strony, nowego kontraktu nijak nie mógł być pewien. Nie mógł, bo sam żadnej pewności nie dawał. Co prawda w czasie trzyletniego pobytu na Estadio Mestalla, a jakże, rozwinął się jako szkoleniowiec niebywale, z idealisty przepoczwarzył w fachowca prawie pełną gębą, lecz wciąż zdarzało mu się zawieść. Sporadycznie, ale jednak, na wieść o personalnych decyzjach i taktycznych improwizacjach Baska, resztki włosów ze swej i tak zafrasowanej głowy rwać musiał prezydent Llorente, a tak być nie mogło.

Kiedyś_mówiło_się_o_złotym_pokoleniu Portugalczyków. Rui Costa, Nuno Gomes, Luis Figo i reszta ekipy owieńczona została mianem jednego z najlepszych sortów tamtejszego piłkarstwa. We Francji może być podobnie - w roku 1987 na świat przyszli choćby Karim Benzema, Samir Nasri, Hatem Ben Arfa. Ale to nie wszystko. W maju, w małym mieście Senlis, urodził się Kevin Gameiro - wschodząca gwiazda francuskiego futbolu.

“Atletico jest zawsze trudnym rywalem” - powiedział na konferencji prasowej Hedwiges Maduro. Redakcja Superdeporte umieściła wypowiedź w nagłówku wiadomości i dobrała takie zdjęcie:

Czyżby dobre za dobre humory w redakcji Superdeporte odpowiadało powołanie na mecz Jonasa?

Jonas Gonçalves Oliveira, najnowszy nabytek Valencii, nie jest anonimowym zawodnikiem dla znawców brazylijskiego futbolu. Kilka zdań na temat Jonasa napisał specjalnie dla vcf.pl Brasileirao, autor bloga http://brasileirao.blox.pl