Co wspól­nego ze sobą mają jedna z legend pol­skiej piłki noż­nej – łódzki Widzew oraz do nie­dawna uzna­wana za trze­cią siłę Pri­mera Divi­sion hisz­pań­ska Valen­cia? Zaska­ku­jące, ale w obec­nym sezo­nie, poza posta­cią fana­tycz­nego kibica obu ekip w mojej skrom­nej oso­bie, nie­praw­do­po­dob­nie dużo. Można wręcz powie­dzieć, że losy Los Ches w La Liga i zawi­ro­wa­nie wokół zespołu w bie­żą­cym sezo­nie są nie­mal ide­al­nym odzwier­cie­dle­niem sytu­acji, jaka ma obec­nie miej­sce w klu­bie z alei Pił­sud­skiego 138.

Sezon oba zespoły roz­po­czy­nały z ambit­nymi pla­nami – Widzew po latach posu­chy, będą­cych efek­tem nie­udol­nego zarzą­dza­nia klu­bem przez Andrze­jów Gra­jew­skiego i Pawelca miał wresz­cie nawią­zać rów­no­rzędną walkę z czo­łówką pol­skiej eks­tra­klasy i zająć na koniec sezonu lokatę nie niż­szą niż ósma, Valen­cia nato­miast po sezo­nie peł­nym kon­tu­zji celo­wała jesz­cze wyżej – w powrót na tron mistrza Hisz­pa­nii oraz suk­ces w euro­pej­skich pucha­rach. Do boju dru­żyny miały być pro­wa­dzone odpo­wied­nio przez Michała Pro­bie­rza i Quique Flo­resa — tre­ne­rów, któ­rzy już przed pierw­szym spo­tka­niem mieli sporo opo­nen­tów wśród kibi­ców. Sezon zarówno Łodzia­nie, jak i Nie­to­pe­rze roz­po­częli od porażki i już począ­tek sezonu opty­mi­zmem napa­wać nie mógł. Obaj tre­ne­rzy pracę stra­cili wyjąt­kowo szybko, zanim roz­grywki zdą­żyły się tak naprawdę dobrze roz­krę­cić – ex– zawod­nik zabrskiego Gór­nika wyle­ciał po remi­sie w nie­mal wygra­nym spo­tka­niu z cho­rzow­skim Ruchem, Hisz­pan stra­cił posadę po klę­sce z Sevillą. Kibi­ców, któ­rzy spo­dzie­wali się zna­nych nazwisk na nowych stoł­kach tre­ner­skich spo­tkał spory zawód – Widzew objął Marek Zub – dotych­cza­sowy asy­stent Ore­sta Len­czyka w PGE Beł­cha­tów, Valen­cię Ronald Koeman, który jak­kol­wiek zawod­ni­kiem był wspa­nia­łym, tak w pracy tre­ner­skiej sta­wiał dopiero pierw­sze kroki i mógł się pochwa­lić jedy­nie suk­ce­sami w rodzi­mej Ere­di­vi­sie, co było niczym przy osią­gnię­ciach fawo­ryta kibi­ców – Jose Mourinho.

Nie­mniej kibice spo­dzie­wali się poprawy gry oraz wyni­ków, spo­tkał ich jed­nak szok, bowiem to, co w przed­se­zo­no­wych snach wyda­wało im się nie­do­rzecz­nym kosz­ma­rem sen­nym, oka­zało się prawdą. Oba kluby jesz­cze obni­żyły loty i zaczęły zmie­rzać w kie­runku zgoła odmien­nym niż wyzna­czony – w dół tabeli, ku stre­fie spad­ko­wej. Dziś, tuż przed zakoń­cze­niem roz­gry­wek RTS znaj­duje się na przed­ostat­nim miej­scu, „pre­mio­wa­nym” spad­kiem do nowej pierw­szej ligi, Nie­to­pe­rze nato­miast mają jedy­nie 2 punkty prze­wagi nad ostat­nim bez­piecz­nym miej­scem w tabeli, a przed sobą same cięż­kie spotkania.

Podo­bień­stwa widoczne gołym okiem, jed­nak nie to jest naj­cie­kaw­sze. Fani obu zespo­łów już od dłuż­szego czasu mani­fe­sto­wali swą dez­apro­batę dla poczy­nań tre­ne­rów, przez dłuż­szy czas nie­sku­tecz­nie. Aż do 21 kwiet­nia 2008 roku – tego wła­śnie dnia, zarówno Widzew, jak i Valen­cia – a raczej zarządy tych zespo­łów – zde­cy­do­wały się przed­ter­mi­nowo roz­wią­zać umowy z dotych­cza­so­wymi szko­le­niow­cami. I tak Zub oraz Koeman zna­leźli się na bruku.

Samo przez się nasuwa się pyta­nie – czy losy Valen­cii i Widzewa w obec­nym sezo­nie poto­czą się jed­na­kowo? Czy nowi szko­le­niowcy – Janusz Wój­cik oraz Voro podo­łają wyzna­czo­nemu im zada­niu i oddalą widmo degra­da­cji? Kibi­com pozo­staje jedy­nie wie­rzyć, że ich naj­czar­niej­szy sen pozo­sta­nie tylko snem.